Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Sonet I - interpretacja

Geneza utworu„Sonet I” („O krótkości i niepewności na świecie żywota ludzkiego”) znalazł się w zbiorze liryków Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego, pt.
Interpretacja utworu„Sonet I” („O krótkości i niepewności na świecie żywota ludzkiego”) Sępa-Szarzyńskiego to utwór ukazujący dramat ludzkiego przemijania. Kluczowe metafory wiersza zostają zaczerpnięte ze świata natury – życie człowieka okazuje się nietrwałe i ulotne jak przemieszczające się po niebie obłoki. Wszystkie dobra zgromadzone przez istotę ludzką są przemijające, a przez to mało wartościowe. Poeta dostrzega kontrast pomiędzy rozkoszą płynącą z użytkowania ziemskich rzeczy a ich marnością w perspektywie wieczności. Uświadomienie sobie
Analiza utworuUtwór Szarzyńskiego to sonet angielski, na co wskazuje układ wersów i rymów (trzy strofy czterowersowe i koda w postaci dwuwersowej puenty o rymach dokładnych – EE). Forma wiersza obfituje w środki odzwierciedlające wewnętrzny niepokój podmiotu lirycznego.

Mamy tu do czynienia z przerzutniami, inwersjami (szyk przestawny zdania) oraz parentezą (np. wtrącenie w nawiasie wyrażenia „co Bogiem zowiemy”). Utwór jest zatem trudny w odbiorze, a jego recepcja wymaga od czytelnika dużego skupienia. Mimo to całość ma wyraz harmonijny i uporządkowany. Poeta-podmiot stara się niejako zapanować nad własnymi emocjami za pomocą klasycznej formy sonetu.

Leksyka tekstu jest wyszukana i kunsztowna (np. „strwożone serce ustawiczną żędzą”), co stanowi typową cechę poezji barokowej. Na poziomie fonetycznym Szarzyński używa onomatopei (nagromadzenie głosek „dz” i „r”) w celu podkreślenia negatywnych uczuć, o